De avonturen van een thuisblijfmama in het buitenland!

Persoonlijk | Even bijkletsen – Mogen we blijven of moeten we weer verhuizen?


persoonlijk even bijkletsen

Het is alweer even geleden dat ik een kletsartikeltje online had staan. Dus vandaag klets ik jullie even bij over het reilen en zeilen hier aan de Costa del Sol.. Want mogen wij blijven of moeten we weer verhuizen?

Even bijkletsen

Tja, waar zal ik beginnen..

Een school voor Zoë

tassenrek school

In de zomervakantie vond ik dat het toch echt wel tijd werd om Zoë te laten wennen op een schooltje. Ze is namelijk (op 2 dagen na) nog nooit naar een opvang, schooltje of peuterspeelzaal geweest. Omdat ze in November 4 jaar word en dan eigenlijk ook mag starten met de kleuterschool leek het mij handig om een plekje te gaan zoeken waar ze rustig op haar gemakje kan gaan wennen. Het is voor haar niet alleen wennen op school, maar ook om zonder mama te zijn. Want we zijn natuurlijk de afgelopen ‘bijna’ 4 jaar onafscheidelijk geweest.

Na heel veel zoeken op internet had ik eindelijk een schooltje (internationaal) gevonden. Voor mij/ons had het natuurlijk wel een aantal eisen. Het moest minimaal tweetalig (Engels en Spaans) zijn, kleinschalig (ook kleine klassen voor betere begeleiding), schoon zijn, een goed les/speel pakket hebben en het moest natuurlijk goed aanvoelen.

De bedoeling was dat we twee keer in de week een ochtendje zouden gaan oefenen. Echter viel het Zoë echt heel zwaar. Mama missen, allemaal vreemde mensen en kindjes, 2 talen die ze nog niet helemaal machtig is.. Dus tja heel begrijpelijk dat ze het moeilijk vond en vindt. Maar we wilden niet opgeven hoe moeilijk het ook voor haar en mij was om haar huilend en schreeuwend om mama achter te laten. Gelukkig had ze een super lieve juf (Emilie) die er ook echt voor haar was en haar wat extra aandacht gaf op de momenten dat het nodig was.

Na 2 weken oefenen werd het er helaas niet beter op, we zouden wat anders gaan proberen. Elke dag zouden we even naar school gaan en dan beginnend met een uurtje en elke dag met een half uurtje/uurtje uitbreiden. Zo gezegd, zo gedaan.. Na een week had ze het ritme te pakken, leerde ze de juffen kennen en werd ze steeds meer zichzelf (nog wel terughoudend en een beetje verlegen). Ze kreeg zelfs een vriendinnetje. Helaas was het van korte duur want het Engels sprekende meisje waar ze mee optrok verhuisde terug naar Italië. Dus moest ze weer opnieuw beginnen met het maken van vriendjes. (lastige van zomerschool is dat er telkens andere kindjes zijn)

We zijn nu inmiddels 4 weken verder en is Zoë afgelopen maandag 3 september voor het ‘echt’ gestart in groep 1. Wel wat aan de jonge kant want ze is nog ‘maar’ 3 jaar! Ik ben echt zo waanzinnig trots op haar. Ook ben ik ontzettend blij want ze gaat nu ook met plezier naar school. Ze zit in een klasje met in totaal 10 kindjes, in de leeftijd 3, 4 en 5 jaar. Omdat ik haar nog te jong vindt om hele dagen naar school te laten gaan hebben we afgesproken dat ze halve dagen mag. Haar schema is dan ook maandag t/m vrijdag van 09.00 tot 13.00 uur.  In deze uren (over de week verspreid), speelt ze, gaat ze knutselen, heeft ze gymles hockey en/of zwemles, leert ze Engels en Spaans, krijgt ze tussendoortjes (eten en drinken), begint ze al met leren tellen en zelf al een beetje schrijven. Ontzettend pittig voor een nog maar 3 jarige maar blijkbaar is dit heel normaal hier in Spanje. Daarnaast eet ze ook tussen de middag op school en na het eten is het verplicht tandenpoetsen.. ik kan je vertellen dat ik soms best een beetje jaloers ben want ze krijgt gewoon een 3 gangen menu!

eetschema

ps let niet op het engels.. dit heeft de kokkin geschreven en zij is het Engels niet machtig (dit krijgt men normaal niet te zien)

Tja en wat doe ik dan..? 

Ik breng Zoë naar school en dan ga ik bij de lokale sportclub zitten werken aan mijn blog. Het is voor mij niet mogelijk om met de bus op en neer te rijden, aangezien de bus maar eens in het uur gaat. Als ik wel naar huis zou gaan, dan zou ik welgeteld een klein uurtje thuis iets kunnen doen en dan moet ik alweer met de bus terug om Zoë op te halen.

Helaas is de sportclub ook niet elke dag open en loop ik soms maar een beetje rond.. Goed natuurlijk om aan mijn 10.000 stappen te komen maar leuk is natuurlijk anders. Helaas zijn er geen winkeltjes of barretjes in de buurt waar ik anders zou kunnen zitten. Maar goed genoeg geklaagd.. je moet wat overhebben voor je kind haha.

Moeilijk..

Ik vind het ook heel moeilijk om in een nieuw ritme te komen. Alle vrijheid en het ritme wat we hadden en wat goed voor ons werkte is weg. (niet alleen persoonlijk maar ook met mijn blog en social media) Normaal maakte ik altijd in de ochtend het huis schoon en nu moet ik ‘ons’ klaarmaken om de bus van 07.57 te halen en naar school te gaan. We moeten opnieuw dingen gaan verzinnen om toch de leuke dingen te blijven doen die we allemaal deden. Zo kunnen we niet elke ochtend meer even lekker wandelen en eindigen in de speeltuin, niet meer elke woensdag struinen op de rommelmarkt en ook niet zomaar op avontuur. Het naar school gaan vergt ook enorm veel energie van Zoë, zodat als ze klaar is met school bijna uitgeteld op de bank aan het bijkomen is. Het is gewoon echt heel erg wennen. Maar goed ik zal niet de enige ‘mama’ zijn die hier mee struggelt..

Wat ook niet meehelpt is de warmte. Begrijp me niet verkeerd hoor ik ben dol op de warmte, maar het hindert ons (op dit moment, want de temperaturen zijn nog steeds rond de 30 graden overdag) wel in ons doen en laten. Zodra Zoë uit school komt is het 13 uur, met de bus naar huis is het 13.45 uur.. dat is gewoon het warmst van de dag. Je kan dan echt werkelijk waar niks ondernemen. Het zwembad is dan ook gesloten, schoonmaken in huis is gewoonweg niet te doen want je zweet je een ongeluk en buiten spelen lukt ook niet want de zon staat bij ons pal op de tuin.

Je bent dus verplicht om tot pak ’n beet half 17 binnen voor de ventilator te zitten en dus te knutselen of met poppetjes te spelen.. Nu snap ik ook waarom al die Spaanse kindjes tot savonds laat buitenspelen. Ze moeten toch een keertje van de energie af.. haha

Deze aankomende maand staat dus echt voor ons in het teken van een nieuw ritme krijgen.

Blijven we of moeten we weer verhuizen..?

De afgelopen 3 weken stonden ook in het teken van wachten.. wachten en nog eens wachten.. We zouden namelijk ‘ergens’ in Augustus te horen krijgen of Richard hier in Spanje mag blijven werken of dat we weer naar een andere nieuwe bestemming mogen (moeten) verhuizen. Om Richard heen kregen al veel collega’s te horen waar ze gestationeerd zouden worden echter.. Richard dus nog niet.  Toen was het ineens vrijdag 31 Augustus.. de laatste dag van de maand en jahoor.. Richard kreeg een akkoord!! Hij mag niet alleen de winterperiode blijven maar ook aankomende zomer. We zitten dus nog minimaal een jaar aan de Costa del Sol tringelingeling!!!

Leuk, leuk, leuk!

Wat natuurlijk ook erg leuk is dat we toen ook gelijk onze ‘vakantie’ naar Nederland konden gaan inplannen. Dit hebben we dan ook maar gelijk gedaan. We vliegen 15 november weer naar Nederland en we blijven 2 weken. De 2 weken staan nu alweer helemaal volgepland met afspraken en familiebezoek dus van een echte vakantie (uitrusten) is er geen sprake. Gelukkig heeft Richard daarna nog wel 3 weken vrij die we dus gewoon ‘thuis’ in Spanje vieren. Hopelijk kunnen dan nog een aantal weekendjes/midweekjes wat leuke Spaanse steden bezoeken.

en tja.. ik kan nog wel even doorgaan met kletsen maar ik zie dat ik inmiddels alweer op de bijna 1500 woorden zit! Ik hoop jullie weer een beetje ingelicht te hebben over het reilen en zeilen hier op de bestemming. Vanaf nu zal ik eens per 2 weken een kletspraatje inplannen want er staan veel (leuke) dingen op de planning.. maar nu eerst maar eens een nieuw ritme proberen te vinden haha.

Heerlijke dag nog gewenst😘

VOLG MIJ OOK VIA:

Geen categorie, Persoonlijk | 4 reacties | 12 september 2018 |

Comments

  • Ik ben benieuwd hoe alles evolueert voor Zoë 🙂

  • Ik kan me best voorstellen dat dit nieuwe ritme er even inhakt. Fijn dat jullie nu wel weten dat je kunt blijven aan de Costa en dat je je vakantie naar Nederland kon boeken.

  • Wat fijn dat jullie mogen blijven! Dan hebben jullie voorlopig nog wel even om aan het ritme te werken.
    En spannend hoor, naar school gaan. Wel super leuk dat ze al zoveel leren 🙂

  • Wat fijn dat jullie kunnen blijven. Helemaal nu Zoë een beetje aan de school begint te wennen. Wat knap dat ze al zo goed mee doet, terwijl ze nog jong is.
    Het lijkt mij best moeilijk voor haar dat de kindjes niet zo’n lange periode op het schooltje blijven. Hopelijk vindt ze een lief vriendinnetje die langer blijft.

    Hopelijk vind je snel een fijn ritme.

    Is meneer Muis ook al een beetje gewend?




CommentLuv badge