De avonturen van een thuisblijfmama in het buitenland!

Persoonlijk | even bijkletsen

persoonlijk even bijkletsen

Het is even stil op mijn blog vanwege de verhuizing naar Malaga. Door alle drukte, bijkomende zaken en vermoeidheid kom ik er gewoon niet aan toen om mijn laptop te pakken en lekker van mij af te schrijven. Vandaag dus niet de gebruikelijk About last week.. maar even een kletspraatje van hoe het nu mij (ons) gaat.

Persoonlijk | even bijkletsen

Zoals jullie wellicht al wel weten, gaan we vanwege het werk van mijn vriend Richard verhuizen naar Malaga. Een heel avontuur waar we allemaal enorm veel zin in hebben. We hebben de afgelopen weken bijna elke avond urenlang op internet gezeten om een leuke huisje te zoeken. Ik kan je vertellen dat een (huur) huis zoeken vanaf een andere locatie gewoon echt een crime is. Foto’s zeggen namelijk niet altijd alles en zodra we wel iets geschikts hadden gevonden en een afspraak wilden maken, was het huisje alweer verhuurd. We besloten dus dat Richard eerder naar Malaga zou vertrekken en met een makelaar wat huisjes zou gaan bezichtigen en dan een keus te maken.

Zijn ticket hadden we ingeboekt voor dinsdag 20 maart, zodat hij een week de tijd had om nieuwe huisjes te bezichtigen..

Echter toen ging het helemaal fout met Zoë en eindigden we met in het ziekenhuis. Zoë moest eigenlijk met spoed geopereerd worden, maar een dokter wilde een nieuwe techniek bij haar uitvoeren en dit heeft gelukkig geholpen. (ik wil liever niet op internet delen, wat er aan de hand was.. want eenmaal op internet blijft het op internet en Zoë heeft natuurlijk ook gewoon recht op haar stukje privacy).

We zijn uiteindelijk met een ambulance naar een groter ziekenhuis overgebracht. Want we moesten sowieso 24 uur in het ziekenhuis blijven, de situatie was namelijk nog steeds kritiek en het kon nog steeds fout gaan. Ze zou dan alsnog geopereerd moeten worden. Zelf merkten we aan haar dat het al een heel stuk beter ging. De pijn was gelukkig al veel minder hevig dan eerst. We besloten maandagavond laat dan ook dat Richard gewoon die dag erop zou gaan vertrekken. Ik ben zelf bij haar in het ziekenhuis gebleven.. en slapen op een stoel is niet echt bevorderlijk voor je nachtrust kan ik je vertellen.

Dinsdagavond nadat Zoë wat gegeten had en haar onderzoeken had gehad. Kregen we een akkoord om naar huis te gaan. Ik was zo opgelucht dat het goed is afgelopen. Wat een hel om je kindje zo in het ziekenhuis te zien, hulpeloos, bang en telkens vragend ‘mama, help mij dan toch, ik heb zo’n pijn’.. nou je hart breekt gewoon in duizenden stukken.

Woensdagmiddag ging het al een heel stuk beter en besloten Zoë en ik even een klein stukje te gaan wandelen. Even een frisse neus halen, na al die dagen in het ziekenhuis gezeten te hebben. Nou dat hebben we geweten want, savonds kreeg Zoë enorme koorts en voelde zich weer niet lekker maar ze had gelukkig geen pijn. Na telefonisch overleg met de dokter zouden we het even aankijken. Ik ben de hele nacht wakker geweest, want tja je hebt dan toch nog weer die angst dat het eventueel fout kan gaan.  De volgende dag ging het wel weer wat beter maar in de middag steeg de temperatuur weer aanzienlijk. Uiteindelijk heeft dit gekwakkel nog tot zaterdag geduurd.

Richard melde ondertussen dat hij een geschikt huisje had gevonden in het plaatsje Benalmádena. Op de foto’s die hij gestuurd had is het een klein leuk huisje met een heerlijk terras/tuin. Zodra we daar zijn, zal ik wat foto’s maken om te delen. Toen ik dit hoorde viel er een enorme last van mijn schouders af, we hoefden in ieder geval niet op het strand te slapen😉

Zorgend voor een ziek kindje, weinig slapen, het huis opruimen/schoonmaken (vertrek klaar te maken), laatste spullen in de koffers in pakken heeft mij ook niet in de koude kleren gezeten. Ik ben moe, echt waanzinnig moe.. Morgen (maandag, als dit online komt) heb ik nog een laatste check met de huisbaas en dan is het hopelijk nog even genieten van de laatste uurtjes op Lanzarote. We vertrekken dinsdagochtend namelijk al heel vroeg naar Malaga voor ons nieuwe avontuur.

Eerlijk gezegd kan ik niet wachten totdat we gesetteld zijn en er weer een beetje rust komt. Ik heb dan ook besloten om de aankomende week niks online te zetten. Ik ben er gewoon nog te moe voor. Mijn hoofd en lichaam moeten de afgelopen periode even verwerken. Het ene moment ben je lekker aan het genieten en het andere moment zit je in een ziekenhuis rollercoaster.. Het off-line leven gaat voor mij nu gewoon even voor.

Ik wens jullie in ieder geval allemaal een heerlijke week toe en tot snel😘

0 loves
VOLG MIJ OOK VIA:

Comments




CommentLuv badge